وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً و گويند كهتران اگر ما را بازگشتن است « 1 » بدان جهان ، فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا بيزارى بستانيمى « 2 » ازين مهتران ، چنان كه « 3 » از ما بيزارى بستاندند « 4 » ايشان ، كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ همچنين مىنمايد « 5 » به ايشان خداى تعالى اعمال ايشان ، همه سبب حسرت و نكال ايشان ؛ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ و همه را به دوزخ در آمدن است و هرگز بيرون « 6 » آمدن نى ، همه را به عقوبت گرفتار شدن است و هيچ رهانيدن نى . ( 168 ) يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً اى مردمان بخوريت از آنچه « 7 » در زمين است ، و حلال طيّب خوريت كه فرمودهء ربّ العالمين است : حلال آن بود كه عالم فتوى دهد كه حلال است ، و طيّب آن بود كه دل گواهى دهد كه بى و بال است ؛ حلال آن بود كه علما گويند بشايد ، و طيّب آن بود كه حكما گويند « 8 » كه ببايد ؛ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ و متابع مباشيت وسوسه‌هاى شيطان را ، إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ چه وى دشمن پيداست مؤمنان را . ( 169 ) إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ مىفرمايدتان به بديها و زشتيها بىعدد ، وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ و بدانك بگوييد بر خداى تعالى آنچه « 9 » نمىدانيت از شريك و صاحبه و ولد . ( 170 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ و چون گويند ايشان را متابعت كنيد قرآن را ، بعد آنك گفته شد كه متابع « 10 » مباشيت شيطان را ؛ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا

--> ( 1 ) - ن و ت : بازگشتن استى . ( 2 ) - اصل : بستانمى . ( 3 ) - ن : چنانك . ( 4 ) - ن : ستاندند . ( 5 ) - ن : نمايد . ( 6 ) - ن : برون . ( 7 ) - ن : آنج . ( 8 ) - ن : بگويند كه . . . ( 9 ) - ن : آنج . ( 10 ) - اصل : متابع آن .